Zobacz nowe serwisy Kulturalnej Polski! BalladynaKordian
Streszczenia, opracowania lektur

UŁAMKI

Juliusz Słowacki


 
Na ustach moich węgiel położył czerwony,
Obrócił na północ twarzą
I kazał prorokować hymn wrący, szalony.
*
Narody ziemskie! kiedy was porażą,
Kiedy stracicie nadzieje,
Słuchajcie wieszczów - byście wiedzieli, co każą.
 
A naprzód temu, co krew waszą leje
Przez usta, piersi i skórę, i oczy,
I znużony jest zemstą, i nie mdleje,
 
Trzy przekleństwa posyłam i duch proroczy,
Co ma jak szatan, szpony ogniste i skrzydła,
I robaczliwy ząb, co trupy toczy.
 
Miałem lutnię, co siedem strun miała i widła.
Na nich był patyk złoty, gdzie łabędziowi
Duszy mojej spoczynek był - lecz mi obrzydła;
 
Bowiem nie mogła wydrzeć nic grobowi,
Nawet pamiątek tych, co nieśmiertelne
Powinny być - a są podobne snowi.
 
A więc zerwałem naprzód dwie weselne
Struny na lutni tej i nigdy więcéj
Już nie obudzę ich - bo są bezczelne.
 
Zerwałem drugie dwie, co sto tysięcy
Wyrazów słodkich, miłych, miłosnych umiały
I uśpić smutne serce umiały najpręcéj.
 
Zerwałem trzecie dwie, jak echo skały
Powtarzające wszystko, co słyszą dokoła,
Albowiem wszystko płacz, co usłyszały.
 
Została jedna ta, co teraz woła:
O! wy, co w prochu myśli mażecie i serca,
Z tych serc otrzyjcie rdzę - podnieście czoła!
 
[1837]
 



Drukuj  Wersja do druku     Wylij  Wyślij znajomemu


Komentarze
artykuł / utwór: UŁAMKI




Dodaj komentarz


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 






Menu:

Cytaty, sentencje

Linki:
Adam Mickiewicz
Adam Asnyk
Cyprian Kamil Norwid
Fotografia ślubna
Cierpienia młodego Wertera
Granica
Kordian



   





.:: top ::.
Copyright slowacki.kulturalna.com
Wydawca: Olsztyńskie Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - Kulturalna Polska
współpracaautorzykontakt