Zobacz nowe serwisy Kulturalnej Polski! BalladynaKordian
Streszczenia, opracowania lektur

[JAK DAWNIEJ - OTO STOJĘ NA RUINACH...]

Juliusz Słowacki


 
Jak dawniej - oto stoję na ruinach
Dawnego miasta... zorze wschodzą ranne,
Ptaszęta małe śpiewają w leszczynach,
Niebiosa blade - przejrzyste - jak szklanne.
Kilka łabędzich chmur na wschodzie świeci
I czerwienieje - i zognia się w zorzy,
Wróżąc - skąd słońce wstające wyleci.
Wszystko spokojne - Bóg serca nie trwoży
Nawet w ptaszętach...
Któż by rzekł, o Boże,
Że tak cudownie dzień zapowiedziany
Jutrzenki różą - ma być o wieczorze
Dniem ostatecznej na globie przemiany,
Że te - o, gwiazdy takie migające,
Te piękne perły błękitne i kwiaty
Będą... ale nie - ja myślą nie trącę
O te ogromne duchów majestaty,
Godzina moja jeszcze nie wybiła.
 



Drukuj  Wersja do druku     Wylij  Wyślij znajomemu


Komentarze
artykuł / utwór: [JAK DAWNIEJ - OTO STOJĘ NA RUINACH...]




Dodaj komentarz


Imię:
E-mail:
Tytuł:
Komentarz:
 






Menu:

Cytaty, sentencje

Linki:
Adam Mickiewicz
Adam Asnyk
Cyprian Kamil Norwid
Fotografia ślubna
Cierpienia młodego Wertera
Granica
Kordian



   





.:: top ::.
Copyright slowacki.kulturalna.com
Wydawca: Olsztyńskie Towarzystwo Inicjatyw Kulturalnych - Kulturalna Polska
współpracaautorzykontakt